Przejdź do treści

Precedensy: jak DueReason pokazuje podobne wcześniejsze decyzje

Jak DueReason ocenia podobieństwo wcześniejszych decyzji dla tej samej czynności, co widzi akceptujący i wnioskujący oraz jak czytają je agenci.

Aktualizacja · 7 min czytania

W skrócie

  • Zanim osoba akceptująca podejmie decyzję, DueReason pokazuje rozstrzygnięte wcześniej wnioski dla tej samej czynności, które najbardziej przypominają ten obecny - kto je rozstrzygnął, co napisał i czy wniosek zaakceptowano, odrzucono, czy wygasł.
  • Wnioskujący widzi ten sam panel już w trakcie wypełniania formularza, zanim cokolwiek złoży - więc wniosek przypominający trzy wcześniejsze odrzucenia można poprawić przed wysłaniem, a nie dopiero po.
  • Podobieństwo porównuje pola danych właściwe dla danej czynności oraz tekst tytułu i uzasadnienia; nigdy nie dodaje pola, którego czynność nie definiuje, i nie opiera się na żadnym ukrytym wzorze poza bliskością liczb i wspólnymi słowami.
  • Precedens nigdy nie pokaże wniosku, którego przeglądający nie mógłby otworzyć samodzielnie, i tylko informuje - żadna decyzja w DueReason nie zapada automatycznie na podstawie precedensów.

Większość osób odpowiadających na wniosek nie widzi podobnej sprawy po raz pierwszy. Płatność dla tego samego dostawcy, wdrożenie na to samo środowisko, publikacja z takim samym rodzajem oświadczenia - ktoś w organizacji podjął już taką decyzję i zapisał, dlaczego. Precedensy pokazują tę decyzję kolejnej osobie akceptującej i kolejnemu wnioskującemu, dzięki czemu reguła, którą organizacja faktycznie stosuje, żyje w zapisie tego, co naprawdę zrobiono, a nie tylko w dokumencie polityki, do którego nikt nie wraca.

Co widzi osoba akceptująca

Otwarcie wniosku, który ma historię, pokazuje nad formularzem decyzji panel Podobne decyzje: jedno zdanie podsumowania, ile spośród rozstrzygniętych wniosków tej czynności faktycznie przypomina ten obecny (i ile z nich zaakceptowano, odrzucono albo wygasło), na tle tego, ile rozstrzygniętych wniosków tej czynności istnieje w ostatnim roku, a dalej najwyżej ocenione podobne z nich (domyślnie 5, maksymalnie 10). Każdy jest oznaczony jako bliskie albo częściowe dopasowanie, pokazuje swój wynik, kto go rozstrzygnął i kiedy, fragment napisanego uzasadnienia (do 300 znaków), nazwy załączonych plików dowodowych oraz to, które pola danych różnią się od obecnie rozstrzyganego wniosku - z obiema wartościami obok siebie, a nie samą nazwą pola, dzięki czemu od razu widać, czy różnica ma znaczenie (np. „Kwota: 12 000 wcześniej → 4 800 teraz”). Jeśli ostatnia PODOBNA decyzja była odrzuceniem, jej uzasadnienie jest pokazane osobno nad listą, bo niedawne „nie” w podobnej sprawie to najbardziej przydatna informacja do przeczytania w pierwszej kolejności; odrzucenie, które nie ma nic wspólnego z tym wnioskiem, nigdy nie jest tak pokazywane, nawet jeśli jest najnowszym rozstrzygniętym wnioskiem tej czynności. Akceptacja podjęta automatycznie na podstawie mandatu jest tak właśnie oznaczona, a nie przypisana osobie, która ten mandat skonfigurowała - bo nikt nie patrzył na ten konkretny wniosek. Wniosek z historią, ale bez podobnego dopasowania, mówi o tym wprost („Żaden z N rozstrzygniętych wniosków tej czynności nie jest podobny do tego”), zamiast nic nie pokazywać, więc widać, że panel zadziałał i niczego nie znalazł, a nie że się nie wczytał.

Co widzi wnioskujący podczas wypełniania formularza

Formularz wniosku pokazuje ten sam panel, zanim cokolwiek zostanie złożone: w trakcie wybierania czynności, wypełniania jej pól i pisania uzasadnienia rozwijana sekcja „Podobne wcześniejsze decyzje” aktualizuje się (z opóźnieniem, więc nie odpytuje serwera po każdym znaku) względem dokładnie tych samych rozstrzygniętych wniosków, które później zobaczy osoba akceptująca. Wnioskujący, który właśnie chce ponownie poprosić o coś, co trzy razy odrzucono z tego samego powodu, widzi to przed złożeniem wniosku, a nie po - tę samą ścieżkę w konsoli opisuje przewodnik pierwsze kroki dla pierwszego wniosku.

Co liczy się jako podobne

Porównywane są wyłącznie rozstrzygnięte wnioski tej samej czynności, w tej samej organizacji - płatność nigdy nie jest oceniana względem wdrożenia, a historia jednej organizacji nigdy nie miesza się z inną. W tej puli każdy kandydat jest oceniany względem wniosku (albo wersji roboczej) na podstawie pól danych właściwych dla danej czynności, zgodnie ze schematem, który organizacja dla niej zdefiniowała, a także tekstu tytułu i uzasadnienia:

Rodzaj polaJak jest liczone
Pole tekstowe lub wyboru (dostawca, środowisko, kanał...)Pasuje w całości albo wcale - pole tożsamościowe albo nazywa tę samą rzecz, albo nie
Pole tak/nieTa sama zasada, tylko z dwiema możliwymi wartościami, więc przypadkowe trafienie znaczy nieco mniej
Pole liczbowe (kwota, ilość...)Nagradza bliskość w skali wielkości porównywanych wartości, a nie tylko dokładną równość
Tytuł i uzasadnienie razemLiczą się wspólne, znaczące słowa, więc podobne sformułowanie daje wyższy wynik niż przypadkowe pokrycie

Pole, które występuje tylko po jednej stronie, jest całkowicie pomijane - „nie podano” nie jest traktowane ani jako dopasowanie, ani jako różnica. Wynikiem jest pojedynczy wynik od 0 (nic wspólnego) do 1 (identyczne na wszystkim, co da się porównać), razem z listą pól, które pasowały, i listą tych, które się różniły. Jako precedens pokazywane są tylko kandydaci z wynikiem co najmniej 0.4 - samo niejasne podobieństwo w sformułowaniu nie czyni wcześniejszego wniosku „podobnym”, czyni go tylko tym samym rodzajem sprawy, a panel pokazuje to wprost, podając, ile rozstrzygniętych wniosków faktycznie przekroczyło ten próg względem tego, ile istnieje w sumie. Precedens z wynikiem 0.75 lub wyższym jest oznaczony jako bliskie dopasowanie; wszystko od 0.4 do tej wartości - jako częściowe dopasowanie. Przy każdym z nich różniące się pola są pokazane z oboma wartościami obok siebie (etykieta pola, potem wartość wcześniejsza, potem obecna) - to właśnie pozwala panelowi napisać „Kwota: 12 000 wcześniej → 4 800 teraz” zamiast samego „Różni się: kwota”.

Prywatność i widoczność

Precedens nigdy nie pokazuje więcej, niż przeglądający już mógłby zobaczyć. Odczyt precedensów wymaga dokładnie takiego samego uprawnienia approval:read, jak otwarcie samego wniosku, w tej samej organizacji - więc lista precedensów nigdy nie ujawni wniosku, którego otwarcie wprost zostałoby danej osobie odmówione. Osoba, która odeszła z organizacji, nadal pojawia się jako autor decyzji przy starym precedensie, oznaczona jako „Były członek”, zamiast znikać z zapisu.

Korzystanie z precedensów przez agenta

Agent czytający wniosek przez API, SDK albo serwer MCP może odczytać jego precedensy tak samo jak konsola, zanim albo w trakcie składania własnego wniosku - dokumentacja API opisuje uwierzytelnianie i pełny kształt żądania oraz odpowiedzi:

  • API: GET /api/v1/approvals/{id}/precedents, z opcjonalnym ?limit= do 10, zwraca te same pozycje i podsumowanie, co konsola.
  • SDK (@duereason/sdk): client.getPrecedents(id, { limit }).
  • Serwer MCP: narzędzie get_precedents, opisane modelowi jako wyłącznie informacyjne - precedens, choćby bardzo podobny, niczego nie autoryzuje, a agent i tak musi poczekać na faktyczną akceptację, zanim zadziała.

Ograniczenia

Precedensy porównują tylko wnioski tej samej czynności, tylko z ostatniego roku i tylko te, które faktycznie rozstrzygnięto - zaakceptowane, odrzucone albo wygasłe. Anulowany wniosek się nie liczy: został wycofany, zanim ktokolwiek go rozstrzygnął, więc nie niesie żadnego uzasadnienia, z którego można by się czegoś nauczyć. A niezależnie od tego, co pokazuje panel, on tylko informuje: nic w procesie akceptacji w DueReason nie odczytuje precedensu, żeby automatycznie zaakceptować, odrzucić albo pokierować wnioskiem. Każda decyzja nadal pochodzi od konkretnej osoby (albo z mandatu, który ta osoba jawnie skonfigurowała) odpowiadającej na wniosek, który ma przed sobą.

Pytania

Czy precedensy coś automatycznie akceptują?
Nie. Precedensy są pokazywane do przeczytania osobie akceptującej i wnioskującemu; nic w procesie akceptacji w DueReason nie używa ich do decydowania, kierowania ani automatycznego akceptowania wniosku. Każdy wynik nadal pochodzi od osoby odpowiadającej na wniosek albo z mandatu, który organizacja jawnie skonfigurowała.
Czy osoba akceptująca może zobaczyć wnioski, których inaczej by nie widziała?
Nie. Odczyt precedensów wymaga tego samego uprawnienia approval:read, w tej samej organizacji, co otwarcie wniosku wprost - precedens nigdy nie pokaże niczego, czego przeglądający nie mógłby zobaczyć, otwierając ten wniosek samodzielnie.
Dlaczego anulowanego wniosku brakuje na liście?
Anulowany wniosek został wycofany, a nie rozstrzygnięty, więc nie niesie żadnego uzasadnienia, z którego można się czegoś nauczyć. Jako precedensy liczą się tylko wnioski zaakceptowane, odrzucone i wygasłe.
Jak daleko wstecz sięga ta funkcja?
Rozstrzygnięte wnioski tej samej czynności z ostatnich 365 dni, od najnowszych, spośród maksymalnie 500 ocenianych kandydatów - z czego domyślnie pokazywanych jest 5 najwyżej ocenionych, a przy wyższym limicie do 10.

Zobacz precedensy przy własnych wnioskach

Załóż konto, zainstaluj szablon, a drugi złożony wniosek dla danej czynności będzie już miał z czym się porównać.

Załóż konto

Źródła

Poradnik wyjaśnia przepisy tak, jak je rozumiemy; nie jest poradą prawną. Sprawdź tekst urzędowy i prawo krajowe, które może dodać obowiązki.

Zacznij z DueReason

Załóż bezpłatne konto, wypróbuj na żywo albo porozmawiaj z nami o swoim procesie.

Otrzymuj nowości o produkcie